August 04, 2007

آيين‌نامه جديد، فرصتي ديگر براي روابط عمومي‌ها!

آيين‌نامه جديد نحوه فعاليت، وظايف و اختيارات روابط عمومي دستگاههاي اجرايي دولت تصويب و ابلاغ شد. آيين‌نامه‌اي كه در آن بر ضرورت همكاري با رسانه‌هاي جمعي، پاسخگويي به ابهام‌ها و اطلاع‌رساني، اجراي طرح‌هاي تبليغاتي، برگزاري مراسم و مناسبت‌ها، ايجاد حسن رابطه بين كاركنان و مسئولان دستگاه، نظارت بر انتشارات سازماني، مديريت كردن پايگاههاي اطلاع‌‌رساني الكترونيكي و انجام فعاليتهاي افكارسنجي تاكيد و روابط عمومي را ملزم به مديريت و اجراي برنامه‌هاي فوق كرده است. در آيين‌نامه براي تحقق ماموريت‌هاي مذكور خوشبختانه ايجاد سازوكار افزايش جذب ظرفيت ساختار نيروي انساني روابط عمومي با ارتقاء پست‌هاي سازماني و آموزش مديران روابط‌عمومي ديده شده است و از سوي ديگر اختصاص حداقل 2 در هزار بودجه جاري ستادي و استاني به روابط عمومي‌ها مدنظر قرار گرفته كه در صورت ضمانت اجرايي اين مفاد اميد مي‌رود شاهد رفع بسياري از موانع و تنگناهاي بر سر راه توسعه و تحول روابط عمومي در سازمان‌ها باشيم. انتخاب مديران روابط عمومي به عنوان سخنگويان دستگاهها، انجام وظيفه زيرنظر بالاترين مقام سازمان و مديريت متمركز روابط عمومي بر پايگاههاي اطلاع‌رساني الكترونيكي در سازمان‌ها از ديگر نقاط قوت آيين‌نامه در راستاي تقويت و ارتقاء سطح سازماني و كارايي روابط عمومي‌ها محسوب مي‌گردد. در اين ميان آنچه بيش از همه قابل تامل و تعمق است لزوم تلاش دولت بويژه شوراي اطلاع‌رساني دولت و مديران روابط عمومي دستگاههاي اجرايي بر تحقق اجراي تمامي مفاد آيين‌نامه مذكور است تا آيين نامه مذكوربه سرنوشت آيين‌نامه‌هاي قبلي كه درصدي كمي از آن تحقق يافت منجر نگردد. به هر حال آيين‌نامه موردنظر يك فرصت جديد ديگر براي روابط عمومي‌هاست كه يكبار ديگر بتوانند بر رفع برخي از مشكلات تاريخي و ساختاري خود فائق آيند.

Posted by s.mohseni at August 4, 2007 05:25 PM
Comments

با سلام وعرض ادب خدمت شما هم وطن عزيز.براستي چرا بعضي از رسانه ها هدف اصلي خود رافراموش كرده به جاي اطلاع رساني صحيح وايجاد وحدت وارامش در كشور به دنبال ايجاد تفرقه و نفرتي كاذب بين ايرانيان هستند؟
چرا مسئولين اين نوع رسانه ها فكر مي كنند حقيقت فقط نزد ايشان است و ايشان تنها كاشفان حقيقتند و در سراسر ايران بهتر از ايشان هيچ فرد دگر انديشي قادر به درك حقيقت نيست و بنابر اين حق بيان ودفاع از خود را ندارد؟
آيا يك بهائي با مطالعه تهمت هاي روزنامه حق ندارد در ان رسانه حرفي بزند ودفاعي را بنويسد ؟
چرا اين نوع رسانه ها قسمتي از صفحه خويش را به گفتمان اختصاص نمي دهند تا ديگر انديشمندان نيزدر ان صفحه به دفاع از نظرات واتهامات بپردازد كه اولا اين گفتمان نشاني باشد بر ازادي ودوم اينكه مردم بهتر حقيقت راتشخيص بدهند.
ايا اين عمل زشت يعني دروغ پراكني تقرقه افكني وايجاد اشوب در يك كشور اسلامي جرم نيست ؟
وچرا رسانه ها نسبت به تهمت هائي كه به جامعه بهائي مي زنند نبايد به قوه قضائيه پاسخگو باشند؟
با راه اندازي وبلاگ ناقص خود سعي دارم پاسخي هرچند مختصروساده به آن اتهامات نخ نما شده رسانه ها بدهم ودر واقع اين فاصله را كمتر كنم . لطفا بي هيج پيش داوري، مطالب وب را مطالعه بفرمائيد منتظر نظر و راهنمائي هاي شما مي مانم
http://jooyya.blogfa.com/

Posted by: جويا at December 16, 2007 05:15 PM
Post a comment









Remember personal info?




برای ثبت نظر کلمه submit را در کادر زیر وارد کنید.