روابط عمومي و رسانه

يكي از سنت هاي حسنه اي كه در چند سال اخيردر زمره برنامه‌ كنفرانس‌ها و همايش‌هاي ملي و بين المللي روابط عمومي در ايران قرار گرفته است، معرفي، تقدير و تجليل از پيشكسوتان، اساتيد پيشگام و چهره هاي ماندگار روابط عمومي در ايران و حتي جهان است و در اين مسير برنامه ريزان و مجريان اينگونه كنفرانس‌ها در اين بخش نيزدر حال رقابت با ديگري براي شناسايي و معرفي چهره‌هاي جديد در اين عرصه هستند، هر چند كه همانطور كه اشاره شد نفس اين معرفي و تجليل كاري ارزشمندوقابل تقدير است ولي در اين ميان آنچه قابل تامل و تعمق است آنكه معيارها و شاخصه هاي شناخت، معرفي و تجليل از اين بزرگان بايد تابع اصول و منطقي علمي و هم جانبه باشد، به عبارتي ديگر فرد و شخصيتي بايد در قالب هر كدام از اين الفاظ به جامعه روابط عمومي معرفي شود كه شموليت اين علم ، فن و حرفه را به طور جامع داشته باشد. شخصيتي كه پژوهشگر ، نويسنده و داراي تاليف هاي متعدد در اين زمينه وهمچنين داراي سوابق ديرينه علمي ،مديريتي و اجرايي در روابط عمومي بوده و سالها در اين زمينه تحقيق و تجربه كرده باشد و جامعه روابط عمومي ايران برانتخاب وي اتفاق نظر كلي داشته باشد نه اينكه به سمتي پيش رويم كه فارغ از شاخصه هاي اصلي به يكي دو توانمندي فردي و يا مصلحت انديشي، اساتيد پيشگام و چهره‌ماندگار روابط عمومي معرفي كنيم كه گاهاً برخي از اين افراد ،انديشمندان قابل تقديري در ساير حوزه هاي علوم اجتماعي ، ارتباطات و روزنامه نگاري بوده‌اند نه روابط عمومي، لذا به نظر مي رسد بايد رويه‌اي از سوي مجريان اين كنفرانس‌ها ايجاد شود كه اگر در سال فردي به عنوان پيشگام يا چهره‌ماندگار در روابط عمومي ايران با آن شاخصه هاي اصلي وجود نداشت ضرورتي به معرفي فرد و شخصيتي جديد نباشد . تا اعتبار و جايگاه چنين سنت حسنه و مبارك و ارزشمندي در ترد افكار عمومي جامعه روابط عمومي كاهش نيابد . در اين نوشتار رويكرد با هيچ فرد و شخصيتي در اين عرصه نيست چرا كه حتي برخي از اين افرادي كه به عنوان استاد پيشگام يا چهره ماندگار روابط عمومي معرفي شده اند خود اعتراف كرده كه حوزه تخصصي و اصلي فعاليت‌شان در زمينه علم روابط عمومي نبوده و تنها لطف مجريان اين كنفرانس ها شامل حال آنان شده است.