يكي از مباحثي كه در فرآيند فعاليتهاي ارتباطات رسانه اي در روابط عمومي از اهميت ويژه اي برخوردار است توجه به پژوهش در حوزه رسانه هاست. به بياني ديگر با بررسي مستمر و پژوهش رسانه اي شناخت مفيدي از خط مشي ، رويكرد و جهت گيري انواع رسانه ها در ارتباط با سازمان حاصل مي شود كه بر اساس نتايج پژوهش هاو تحليل رسانه اي ( راديو، تلويزيون، مطبوعات ، خبرگزاريها، سايت ها ،....) مي توان برنامه ريزي درست و دقيق تري را در نحوه ارتباط با رسانه ها تعريف، ساماندهي و اتخاذ كرد، در يك پژوهش رسانه اي كه بارويكرد تحليل محتوي رسانه اي((content analysisانجام مي شودروشي است كه براي تشريح عيني،منظم وكمي محتوي پيا مهاي ارتباطي به كار مي رودوازطريق آن مي توان به كمي سازي پيا م هاوبررسي كيفي محتوي موضوعات وارائه توصيفي نظام يافته از ويژگيهاي ارتباطي اقدام كردو به اطلاعات بينظيري چون ميزان توجه و نگاه هر رسانه به فعاليتها و برنامه هاي سازمان، موضوعاتي كه مورد توجه رسانه ها بوده و رويكرد و جهت گيري مثبت، منفي و خنثي آنها در ارتباط با سازمان متبوع در مقاطع زماني مختلف مي توان دست يافت. بر اساس اين اطلاعات ارزشمند است كه مي توان برنامه ريزي و مديريت رسانه اي در روابط عمومي را عينيت بخشيد و به نحو درست و حرفه اي با رسانه ها ارتباط برقرار كرد، آگاهي از اينكه مهمترين منابع خبري رسانه هاچه بوده؟ازچه سبك ها وقالب هاي استفاده كرده اند؟،رسانه ها به چه موضوعاتي از سازمان توجه بيشتري داشته و چه مباحثي را دراخبار ،گزارش ها ومطالب شان مدنظر قرار نداده اند؟ انتقادات شان پيرامون چه مسايلي بوده و از چه طرح ها و برنامه هايي حمايت كرده اند؟ودلايل هر كدام و...، همه برگرفته از آن نوع نگاهي است كه رسانه ها به سازمان و برنامه ها و سياست هاي آن داشته اند. لذا پژوهش رسانه اي براي يك سازمان چون چراغي، راه صحيح و موثر در بهره گيري درست از رسانه ها را ممكن مي سازد و برنامه ريزي و مديريت رسانه اي روابط عمومي را با موفقيت بيشتر و مطمئن تري همراه مي سازد. بديهي است روابط عمومي هاي پيشرو و كارآمد از اين قابليت و آگاهي و پژوهش رسانه اي غافل نمانده و همواره با بهره گيري از نتايج ارزشمند آن ارتباط و تعامل موثرتر و حرفه اي تر ي را با رسانه ها تعريف و در پيش مي گيرند.
]]>
يكي از مباحثي كه در فرآيند فعاليتهاي ارتباطات رسانه اي در روابط عمومي از اهميت ويژه اي برخوردار است توجه به پژوهش در حوزه رسانه هاست. به بياني ديگر با بررسي مستمر و پژوهش رسانه اي شناخت مفيدي از خط مشي ، رويكرد و جهت گيري انواع رسانه ها در ارتباط با سازمان حاصل مي شود كه بر اساس نتايج پژوهش هاو تحليل رسانه اي ( راديو، تلويزيون، مطبوعات ، خبرگزاريها، سايت ها ،....) مي توان برنامه ريزي درست و دقيق تري را در نحوه ارتباط با رسانه ها تعريف، ساماندهي و اتخاذ كرد، در يك پژوهش رسانه اي كه بارويكرد تحليل محتوي رسانه اي((content analysisانجام مي شودروشي است كه براي تشريح عيني،منظم وكمي محتوي پيا مهاي ارتباطي به كار مي رودوازطريق آن مي توان به كمي سازي پيا م هاوبررسي كيفي محتوي موضوعات وارائه توصيفي نظام يافته از ويژگيهاي ارتباطي اقدام كردو به اطلاعات بينظيري چون ميزان توجه و نگاه هر رسانه به فعاليتها و برنامه هاي سازمان، موضوعاتي كه مورد توجه رسانه ها بوده و رويكرد و جهت گيري مثبت، منفي و خنثي آنها در ارتباط با سازمان متبوع در مقاطع زماني مختلف مي توان دست يافت. بر اساس اين اطلاعات ارزشمند است كه مي توان برنامه ريزي و مديريت رسانه اي در روابط عمومي را عينيت بخشيد و به نحو درست و حرفه اي با رسانه ها ارتباط برقرار كرد، آگاهي از اينكه مهمترين منابع خبري رسانه هاچه بوده؟ازچه سبك ها وقالب هاي استفاده كرده اند؟،رسانه ها به چه موضوعاتي از سازمان توجه بيشتري داشته و چه مباحثي را دراخبار ،گزارش ها ومطالب شان مدنظر قرار نداده اند؟ انتقادات شان پيرامون چه مسايلي بوده و از چه طرح ها و برنامه هايي حمايت كرده اند؟ودلايل هر كدام و...، همه برگرفته از آن نوع نگاهي است كه رسانه ها به سازمان و برنامه ها و سياست هاي آن داشته اند. لذا پژوهش رسانه اي براي يك سازمان چون چراغي، راه صحيح و موثر در بهره گيري درست از رسانه ها را ممكن مي سازد و برنامه ريزي و مديريت رسانه اي روابط عمومي را با موفقيت بيشتر و مطمئن تري همراه مي سازد. بديهي است روابط عمومي هاي پيشرو و كارآمد از اين قابليت و آگاهي و پژوهش رسانه اي غافل نمانده و همواره با بهره گيري از نتايج ارزشمند آن ارتباط و تعامل موثرتر و حرفه اي تر ي را با رسانه ها تعريف و در پيش مي گيرند.
]]>
يكي از مباحثي كه در فرآيند فعاليتهاي ارتباطات رسانه اي در روابط عمومي از اهميت ويژه اي برخوردار است توجه به پژوهش در حوزه رسانه هاست. به بياني ديگر با بررسي مستمر و پژوهش رسانه اي شناخت مفيدي از خط مشي ، رويكرد و جهت گيري انواع رسانه ها در ارتباط با سازمان حاصل مي شود كه بر اساس نتايج پژوهش هاو تحليل رسانه اي ( راديو، تلويزيون، مطبوعات ، خبرگزاريها، سايت ها ،....) مي توان برنامه ريزي درست و دقيق تري را در نحوه ارتباط با رسانه ها تعريف، ساماندهي و اتخاذ كرد، در يك پژوهش رسانه اي كه بارويكرد تحليل محتوي رسانه اي((content analysisانجام مي شودروشي است كه براي تشريح عيني،منظم وكمي محتوي پيا مهاي ارتباطي به كار مي رودوازطريق آن مي توان به كمي سازي پيا م هاوبررسي كيفي محتوي موضوعات وارائه توصيفي نظام يافته از ويژگيهاي ارتباطي اقدام كردو به اطلاعات بينظيري چون ميزان توجه و نگاه هر رسانه به فعاليتها و برنامه هاي سازمان، موضوعاتي كه مورد توجه رسانه ها بوده و رويكرد و جهت گيري مثبت، منفي و خنثي آنها در ارتباط با سازمان متبوع در مقاطع زماني مختلف مي توان دست يافت. بر اساس اين اطلاعات ارزشمند است كه مي توان برنامه ريزي و مديريت رسانه اي در روابط عمومي را عينيت بخشيد و به نحو درست و حرفه اي با رسانه ها ارتباط برقرار كرد، آگاهي از اينكه مهمترين منابع خبري رسانه هاچه بوده؟ازچه سبك ها وقالب هاي استفاده كرده اند؟،رسانه ها به چه موضوعاتي از سازمان توجه بيشتري داشته و چه مباحثي را دراخبار ،گزارش ها ومطالب شان مدنظر قرار نداده اند؟ انتقادات شان پيرامون چه مسايلي بوده و از چه طرح ها و برنامه هايي حمايت كرده اند؟ودلايل هر كدام و...، همه برگرفته از آن نوع نگاهي است كه رسانه ها به سازمان و برنامه ها و سياست هاي آن داشته اند. لذا پژوهش رسانه اي براي يك سازمان چون چراغي، راه صحيح و موثر در بهره گيري درست از رسانه ها را ممكن مي سازد و برنامه ريزي و مديريت رسانه اي روابط عمومي را با موفقيت بيشتر و مطمئن تري همراه مي سازد. بديهي است روابط عمومي هاي پيشرو و كارآمد از اين قابليت و آگاهي و پژوهش رسانه اي غافل نمانده و همواره با بهره گيري از نتايج ارزشمند آن ارتباط و تعامل موثرتر و حرفه اي تر ي را با رسانه ها تعريف و در پيش مي گيرند.
]]>
يكي از مباحثي كه در فرآيند فعاليتهاي ارتباطات رسانه اي در روابط عمومي از اهميت ويژه اي برخوردار است توجه به پژوهش در حوزه رسانه هاست. به بياني ديگر با بررسي مستمر و پژوهش رسانه اي شناخت مفيدي از خط مشي ، رويكرد و جهت گيري انواع رسانه ها در ارتباط با سازمان حاصل مي شود كه بر اساس نتايج پژوهش هاو تحليل رسانه اي ( راديو، تلويزيون، مطبوعات ، خبرگزاريها، سايت ها ،....) مي توان برنامه ريزي درست و دقيق تري را در نحوه ارتباط با رسانه ها تعريف، ساماندهي و اتخاذ كرد، در يك پژوهش رسانه اي كه بارويكرد تحليل محتوي رسانه اي((content analysisانجام مي شودروشي است كه براي تشريح عيني،منظم وكمي محتوي پيا مهاي ارتباطي به كار مي رودوازطريق آن مي توان به كمي سازي پيا م هاوبررسي كيفي محتوي موضوعات وارائه توصيفي نظام يافته از ويژگيهاي ارتباطي اقدام كردو به اطلاعات بينظيري چون ميزان توجه و نگاه هر رسانه به فعاليتها و برنامه هاي سازمان، موضوعاتي كه مورد توجه رسانه ها بوده و رويكرد و جهت گيري مثبت، منفي و خنثي آنها در ارتباط با سازمان متبوع در مقاطع زماني مختلف مي توان دست يافت. بر اساس اين اطلاعات ارزشمند است كه مي توان برنامه ريزي و مديريت رسانه اي در روابط عمومي را عينيت بخشيد و به نحو درست و حرفه اي با رسانه ها ارتباط برقرار كرد، آگاهي از اينكه مهمترين منابع خبري رسانه هاچه بوده؟ازچه سبك ها وقالب هاي استفاده كرده اند؟،رسانه ها به چه موضوعاتي از سازمان توجه بيشتري داشته و چه مباحثي را دراخبار ،گزارش ها ومطالب شان مدنظر قرار نداده اند؟ انتقادات شان پيرامون چه مسايلي بوده و از چه طرح ها و برنامه هايي حمايت كرده اند؟ودلايل هر كدام و...، همه برگرفته از آن نوع نگاهي است كه رسانه ها به سازمان و برنامه ها و سياست هاي آن داشته اند. لذا پژوهش رسانه اي براي يك سازمان چون چراغي، راه صحيح و موثر در بهره گيري درست از رسانه ها را ممكن مي سازد و برنامه ريزي و مديريت رسانه اي روابط عمومي را با موفقيت بيشتر و مطمئن تري همراه مي سازد. بديهي است روابط عمومي هاي پيشرو و كارآمد از اين قابليت و آگاهي و پژوهش رسانه اي غافل نمانده و همواره با بهره گيري از نتايج ارزشمند آن ارتباط و تعامل موثرتر و حرفه اي تر ي را با رسانه ها تعريف و در پيش مي گيرند.
]]>
اين روزها يكي از مباحثي كه در حوزه فعاليت روابط عمومي وزارتخانهها و سازمانهاي دولتي مطرحشده است بخشنامه ابلاغي از سوي معاونت اول رئيس جمهوري براي ساماندهي نشريات درون سازماني وبولتنهاي خبري و آموزشي است كه با اظهارنظرهاي متفاوتي همراه شده است. در وهله اول بايد گفت نفسچنين اقدام و حركتي را ميتوان به فال نيك گرفت چرا كه متاسفانه شاهد هستيم كه طي دهههاي گذشتهتاكنون نشريات درون سازماني متعددي توسط دستگاههاي اجرايي منتشر شده كه بسياري از آنها ازهيچگونه ضابطه، معيار و استاندارد حرفهاي مطبوعاتي و انتشاراتي برخوردار نبودهاند و از لحاظ محتوي ونوع مخاطبان دچار مشكلات اساسي بوده است، بنابراين لزوم ساماندهي، بازنگري و ارتقاء كيفيت و اثرگذارياين گونه نشريات ضروري بوده ولي اين بدان معنا نيست كه بايد از ادامه انتشار نشريات درون سازمانيجلوگيري يا محدوديتي براي آن ايجاد كرد زيرا يكي از ابزارهاي موثر انتقال دانش و اطلاعات در درون و برونسازمانهاي دولتي از طريق اقلام انتشاراتي متفاوتي كه شاخصترين آن نشريات هستند امكانپذير ميگرددو حتي اگر در ساماندهي و بازنگري تشخيص داده شود بايد تعداد اين نشريات با توجيهات علمي آن در برخيسازمانها كه فاقد آن هستند افزايش و انتشار يابد. لذا به نظر ميرسد واحدهاي روابط عمومي بايد از اين طرحاستقبال كرده و آن را فرصتي براي بازنگري در وضعيت انتشار نشريات خود ارزيابي و از ادامه انتشارنشريات بيمحتوي، و مواري، غيرضرور و هزينهبر پرهيز و بر توسعه سطح كيفي نشريات ضروري بارعايت استانداردهاي حرفهاي و با تاثيرگذاري بالا اقدام نمايند و از سوي ديگر متوليان اين برنامه (وزارتفرهنگ و ارشاد اسلامي) مناسب است با رويكرد ساماندهي نه حذف نشريات درون سازماني دولتي زمينهارتقاء هرچه بيشتر سطح كمي و كيفي اينگونه نشريات را در سازمانهاي دولتي فراهم آورند.
آخرين برنامه اولين روز برگزاري دومين كنفرانس بين المللي روابط عمومي ايران در 24 آبان ماه اختصاص به نشستي با عنوان “بررسي ارتباط متقابل بين روابط عمومي و رسانه“ داشت كه از جهاتي قابل تأمل و تعمق بود.
1ـ اين نشست كه با ماهيت پرسش و پاسخ بود زماني برگزار شد كه تنها تعداد محدودي مدعو در سالن اصلي اجلاس سران حضور داشتند. لذا زمان نامناسب بود.
2ـ در تركيب اعضاي نشست جاي مديران روابط عمومي با سابقه، مديران يا سردبيران روزنامه هاي پرتيراژ مخاطب، خبرگزاريها، صدا و سيما و ديگر صاحب نظران در اين حوزه بسيار خالي بود.
3ـ به نظر مي رسيد برگزاري چنين نشستي با اين كيفيت و كميت بيشتر ماهيت داشتن فقط برنامه اي جنبي براي كنفرانس را تداعي مي كرد و چندان از سوي برنامه ريزان كنفرانس جدي گرفته نشده بود.
4ـ باتوجه به مشاركت و علاقمندي چند مدعو و خبرنگار حاضر در جلسه به جهت محدوديت وقت امكان بحث و بررسي پيرامون موضوعات مطروحه از سوي اعضاي نشست مذكور به خوبي فراهم نشد.
5ـ باتوجه به زمان برگزاري و كيفيت نشست انعكاس رسانه اي نيز نداشت.
در خاتمه پيشنهاد مي شود با توجه به برگزاري چنين نشست هاي تخصصي كه اتفاقأ مورد استقبال همان تعداد محدود مدعو كنفرانس در ساعات پاياني روز اول قرار گرفت چرا كه ماهيتي دو سويه در ارتباط متقابل بين اعضاي نشست و مدعوين داشت، لازم است برنامه ريزي مناسب تري براي انجام اين نوع برنامه ها در كنفرانس هاي آتي صورت پذيرد و تنها به نفس برگزاري بسنده نشود.
تعداد كتب و نشريات تخصصي اين حرفه از انگشتان يك دست تجاوز نمي كرد و همايش ها و سمينارهاي علمي برگزار شده آن در طول 40 سال گذشته آن نيز بسيار اندك و ابتدايي، وضعيت رشته دانشگاهي روابط عمومي نيز به عنوان شاخه اي از رشته علوم اجتماعي و تنها تا مقطع كارشناسي آن چيزي بود كه علم و حرفه پرمسئوليت روابط عمومي داشت، ولي خوشبختانه در يك دهة اخير بويژه در چند سال حاضر و امروز شاهد برگزاري دومين كنفرانس بين المللي روابط عمومي در ايران با حضور متخصصان تراز اول روابط عمومي جهان و انتقال آخرين تجارب جهاني در اين حرفه، فن و هنر هستيم تا جائيكه بسياري از صاحب نظران علم روابط عمومي در دنيا تحت تأثير انگيزه و توجه ايران در چند سال اخير در اين عرصه قرار گرفته اند و براي شركت در چنين رويدادهاي علمي در ايران استقبال مي كنند
برگزار شدن اولين كنفرانس بين المللي روابط عمومي الكترونيك در شهريور ماه سال جاري و در پيش بودن سمپوزيوم بين المللي مطالعات افكارعمومي در روابط عمومي و نمايشگاه توانمنديهاي روابط عمومي در آذرماه امسال هم حكايت از آن دارد كه جامعه روابط عمومي ايران عزم آن دارد كه عقب افتادگيهاي تاريخي خود را جبران كند. اميد است كه نيت تمامي برگزاركنندگان و شركنندگان در اين رويدادهاي تاريخي روابط عمومي نه با هدف كميت گرايي و ديگر منافع بلكه در راستاي اعتلاي دانش علمي اين حرفه، فن و هنر ارتباطي و مورد نياز جامعه و ارتقاء جايگاه بايسته و شايسته آن باشد.
]]>با روي كارآمدن كابينه و دولت جديد بديهي است مديريتها در سازمانها و دستگاههاياجرايي نيز دستخوش تغيير و تحول خواهد شد كه در اين ميان براساس تجارب گذشته تغييرات درمديريت واحدهاي روابط عمومي به جهت ماهيت كاريشان سريعتر از ساير مديريتهايسازماني است چرا كه روابط عمومي تنظيمكننده مديريت ارتباط بين سازمان و مخاطبان خواهدبود و به نوعي وظيفه خطير اطلاعرساني و سخنگويي و اعلام موانع آن سازمان را در سطح جامع وافكارعمومي برعهده خواهند داشت.
در اين راستا وجود هماهنگي و تفاهم فكري و عملي بينمديريت ارشد سازمان با روابط عمومي و تبعيت از يك سياست اطلاعرساني واحد در سازمان ازجمله نكاتي است كه مديران ارشد سازمان را در انتخاب مديران روابط عمومي با وسواس بيشتريهمراه ميكند، دولت جديد كه مهمترين شعار و اهداف خود را بر عدالت گستري، مهرورزي ومردمگرايي قرار داده بديهي است نيازمند مديران روابط عمومي است كه داراي چنين اعتقاد وروحيهاي باشند و بتوانند بسترها و زمينههاي تحقق عدالت در درون و برون سازمان را در ارتباطبا مخاطبان و عموم مردم فراهم آورند.
بههرحال از آنجا كه از روابط عمومي به عنوان هنرمردمداري نيز ياد ميشود به كار گماردن متخصصين اين رشته كه با نظريههاي كلاسيك و نوين اينفن و هنر آشنا هستند ميتواند در تحقق اهداف عاليه دولت جديد نقش موثر و تعيينكنندهايداشته باشد. اين نقش و وظيفه ذاتي روابط عمومي در يك سازمان است كه بتوانند با اتخاذ روشهاو شيوههاي نوين ارتباطي مراجعان و مخاطبان سازمان را با بهترين و بيشترين رضايت همراه كند وپاسخگوي گلايهها، خواستهها و انتظارات آنان و انتقالدهنده سريع اين خواستهها به مديران ارشدسازمان براي اصلاح روشها و تصميمگيريها باشد.
بنابراين به نظر ميرسد مديران ارشد سازمانها در انتخاب و تثبيت مديران روابط عموميسازمانها بايد با دقت و درايت بيشتري عمل كرده و نگاه تخصصي را فداي ديدگاه رابطهاي ننمايندچرا كه روابط عمومي در دولت جديد ميخواهد هنر مردمداري را تحقق و عينيت بخشند كه لازمهآن مديران روابط عمومي كاردان، متخصص، با اخلاق و هنرمند در برقراري ارتباط بامخاطباناست.